Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον φίλο και πολύτιμο συνεργάτη μας, Ζήση Σούτσο, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην προσφορά και την ανιδιοτελή φροντίδα των αδέσποτων ζώων.
Ο Ζήσης στάθηκε για χρόνια δίπλα στην κοινωνική οργάνωση «Αντικρίση», προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στο έργο μας.
Με προσωπικό κόπο και ευαισθησία, ανέλαβε την περίθαλψη εκατοντάδων πτηνών που είχαμε συλλέξει από το αστικό περιβάλλον, τα περισσότερα σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση.
Για εκείνον, κάθε ζωή είχε αξία — και αυτό το απέδειχνε καθημερινά με πράξεις.
Δεν περιορίστηκε όμως εκεί.
Από το προσωπικό του υστέρημα φρόντιζε δεκάδες αδέσποτα ζώα, εκεί που άλλοι αδιαφόρησαν για αυτά, ακόμα κι όταν είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν.
Η στάση ζωής του ήταν ένα μάθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
Προσωπικά, τον γνώρισα το 1993, ως ιδιοκτήτη ενός από τα μεγαλύτερα δισκοπωλεία της Θεσσαλονίκης, με την επωνυμία «Σούτσος».
Ήταν ήδη τότε ένας άνθρωπος με ξεχωριστή προσωπικότητα, ανήσυχο πνεύμα και βαθιά αγάπη για ό,τι έκανε.
Ο «περίεργος» θάνατος του προκαλεί θλίψη αλλά και έντονο προβληματισμό.
Ως δημοσιογράφος αλλά και ως άνθρωπος που τον γνώρισε και τον εκτίμησε, δεσμεύομαι να κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου ώστε να διαλευκανθούν οι συνθήκες της απώλειας του και να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Ο Ζήσης Σούτσος δεν ήταν απλώς ένας καλός άνθρωπος. Ήταν ένας άνθρωπος της προσφοράς, που άφησε πίσω του ένα σπουδαίο έργο και ένα παράδειγμα προς μίμηση.
Η απουσία του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τις πράξεις του και τις ζωές που άγγιξε.
Το ποδήλατο του που τόσο πολύ αγαπούσε στέκει πια μόνο του περιμένοντας τον μαζί με τα αδέσποτα του στενού που έζησε τα τελευταία χρόνια, μα ο Ζήσης έχει φύγει για ένα άλλο μακρινό ταξίδι που σίγουρα έχει καταλήξει στην αγκαλιά Του Θεού.
